یک سال دیگر هم گذشت  ، شیرین تر از هر سال

  هر چه کردم دیدی

 وای بر من

 که هر چه بخشیدی و عفو کردی ندیدم!!

چهار فصل گذشت هر بار که هراسان شدم پناهم دادی

به آرامش و امنیت که رسیدم

  حبیب و پناهم را از یاد بردم!

در پی تقدیری نیکو پرسان پرسان میگشتم و در شب قدر

 تو مرا برسر سفره ای پرازعشق و معرفت دعوت کردی

 و دستان ملتمسم که به آسمان بلند شد 

قلم رحمتت بر صحیفه بی تقدریم خواست که تقدیری نیکو بنگارد

وای بر من که ..با آفتاب فردایش تصویری دیگر را جستجو کردم

و بار دیگر آرزوی خیسم خشکید!!

خدای من ، خدای من

 در تمام روزهای سالی که گذشت بر سجاده عبادت فقط به رسم عادت زانومی زدم

 که ذکرتو گویم...!

 اما پیشانی بندگی بر تربت تو نازنین می نهادم و بندگی...

چگونه است که همچنان دوستم داری و به محبت می خوانی ام؟

چگونه است که رهایم نکردی و من هرگز از تو نا امید نمی گردم؟

 خدای من آوای ملکوتی یا مقلب القلوب و الابصار می آید

تو مرا می خوانی که بخوانمت؟؟؟

این منم با حسرت سالهای رفته یا مدبرالیّل والنهار

این منم با هزاران امید به سالهای پیش رو یا محول الحول و الا حوال

خدای من بندگی ام را بپذیر و التماسم را بشنو حول حالناالی احسن الحال

ایمان دارم برای او سبزترین

 که فقط کافی است تا نگاه مهربانش را بر نامهربان ترین  دلها و نگاها ببیندازد

رو به نسیم بهاری ترانه بایست

   تا شروع تبریکهای سبز و هوازی راهی نیست

شیما

من تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم

که ازمن عاشقتر باشد و از من برای تو مهربانتر

من تو را به کسی هدیه می دهم

که صدای تو را از هزار فرسخ راه دور

 در خشم، مهربانی،دلتنگی،درهزارهمهمه دنیا یکه، تنها بشناسد

من تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم

که راز آفتابگردان وتمام سخاوتهای عاشقانه ی این گل معصوم را بداند

وترنم دلپذیر هرآهنگ.....هر نجوای کوچک برایش یک خاطره کوچک باشد

او باید از رنگین کمان چشمان تو بفهمد که امروز هوای دلت آفتابیست

یا آن دلی که برایش می میرد سرد و بارانیست.....

ای بهانه زنده بودنم

تو راسخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم

که قلبش بعد از هزار بار دیدن تو

باز هم به دیوانگی و بی پروایی ی اولین نگاه من

 همانطور عاشق...همانطور مبهوت جمال و وقار بی مثال توباشد

آیا کسی پیدا خواهد شد؟

از من عاشقتر؟از من برای تو مهربانتر؟

تو را به او سخاوتمندانه به دنیای حسرت خواهم بخشید

واورا که از من برای تو عاشقتر است هزار بار خواهم بوسیدو....

اینجا قصه ها را می کشند

و میان دست های من و تو

گل های سرخ عاشقی می کارند

اینجا بوسه پنهانی نیست

آغوش ها از برای فرصتی نیست

اینجا دل ها ارزانی فراموشی نیست

اینجا چشم ها مقدس اند و

حرف ها همه شعرند

و لکنت زبان ها،

همه دوستت دارم را

تکرار می کند

اینجا لبخند به لب ها

در همه ی فصل ها شکوفه می زند

همه را مست شوق و

شعفی پیرنشدنی می بینی

اینجا دختران

همیشه باکره اند و

لب برکه ها

نرگس می چینند

برای محبوب های ابدی شان

و من اینجا غم ندارم

آینه را دارم

تو را دارم

در روزهای آخر اسفند،

در گوشهء خیابان، می آورند:


جوی هزار زمزمه در من،